Ανάσταση και το Φως (8)
Ἀνάσταση καί τό Φῶς (8)
Ὁ Κανών,
ποίημα Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ
ᾨδὴ δ’, Ἦχος α΄
|
Κείμενο Ὡς ἐνιαύσιος ἀμνός, Πάσχα τὸ καθαρτήριον, καὶ αὖθις |
Μετάφραση Ὁ Χριστός πού εὐλογεῖται ἀπό ἐμᾶς Αὐτό εἶναι τό πραγματικό Πάσχα Καί πάλι (μέ τήν ἀνάστασή του), |
Θεολογική ἑρμηνεία
Ἀρχιμ. Εἰρηναίου Μπουσδέκη
«Τό πρόβατον ἐκεῖνο ἐνιαύσιον ἔσται ὑμῖν.
ΕΝΙΑΥΣΙΟΝ: Εὐλογήσεις τόν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητός σου. Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης πού ἁπαρτίζει καί τελειώνει τόν κύκλο τῶν ἀρετῶν.
-Περιέχει κυκλοτερῶς κάθε χρηστότητα καί ἀγαθωσύνη.
-Στέφανος ἀκάνθινος πού φόρεσε ἡ μητέρα του (ἡ συναγωγή) τήν ἡμέρα τοῦ γάμου του καί τῆς εὐφροσύνης του μέ τήν (ἐξ ἐθνῶν) Ἐκκλησία.
ΧΡΙΣΤΟΣ: ΠΑΣΧΑ ΤΟ ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟ γιατί θεληματικά θυσιάστηκε γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους ὡς ἀμνός χρονιάρικος. «Καί γάρ τό Πάσχα ὑμῶν ὑπέρ ὑμῶν ἐτύθη Χριστός».
-Ἐνιαύσιος γιατί εἶναι ἥλιος δικαιοσύνης (κάθε ἀρετῆς) καί λάμπει ἀνατέλλοντας ἐκ τοῦ τάφου.
