Ανάσταση και το Φως (12)
Ἀνάσταση καί τό Φῶς (12)
Ὁ Κανών,
ποίημα Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ
ᾨδὴ ζ’, Ἦχος α΄
|
Κείμενο Ὡς ὄντως ἱερά καί πανέορτος, τῆς λαμπροφόρου ἡμέρας, ἐν ᾗ τό ἄχρονον φῶς, |
Μετάφραση Πραγματικά ἱερή καί ἰδιαίτερα πανηγυρική ἐπειδή εἶναι προάγγελος σ’ αὐτήν τό ἄχρονο φῶς, ὁ Χριστός, |
Θεολογική ἑρμηνεία
Ἀρχιμ. Εἰρηναίου Μπουσδέκη
Ἀπό Γρηγόριο Θεολόγο.
Ἀπό τή φωταγωγία τῆς ἀγρυπνίας τῆς ἀναστάσεως.
Ἀλήθεια ἱερή καί ἰδιαίτερα πανηγυρική εἶναι αὐτή ἡ σωτήρια καί ὁλόφωτη νύχτα τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα.
ΓΙΑΤΙ; Γιατί τό ἐξάωρο αὐτό διάστημα τῆς νύχτας μέχρι τήν ἑβδόμη ὥρα εἶναι πρόδρομο, προάγγελο καί προοίμιο τῆς λαμπροφόρου ἡμέρας τῆς Ἀναστάσεως (τό διάστημα ἀπό τῆς ἑβδόμης ὥρας μέχρι τῆς ἑσπέρας).
ΕΞΕΛΑΜΨΕΝ ΕΚ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΣΩΜΑΤΙΚΩΣ (μέ τήν ἀνάσταση τοῦ σώματός του) ΤΟ ΑΧΡΟΝΟ ΦΩΣ τῆς θεότητος (ὁ Μονογενής Υἱός τοῦ Θεοῦ, τό φῶς, πού φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τόν κόσμον).
ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ.
ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΑΧΡΟΝΟΥ ΦΩΤΟΣ ΕΚ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ κάθε Κυριακή τοῦ Πάσχα.
