Πρόοδος ή συντήρηση;
...Ἡ θολή συνθηματολογία τῶν δηλωμένων ἐραστῶν τῆς “προόδου” μᾶς βομβαρδίζει καθημερινά... Τό “ἐδῶ” καί τό “τώρα” καί, πολύ περισσότερο τό “χθές” καί τό “προχθές”, τά εἰκονίζει πάντα μέσα στό νέφος τῆς “συντήρησης”, τῆς “ἀρρωστημένης προσκόλλησης στό παλιό”, τῆς “ἀποτυχίας” ἤ τῆς “στέρησης”... Ἡ ἀναφορά στή “συντήρηση” γίνεται πάντα μέ τόνο περιφρόνησης στούς στενοκέφαλους καί στούς φονταμενταλιστές. Καί μέ στόμφο δοξασμοῦ καί αὐτοδοξασμοῦ τῶν ἀνοιχτομάτηδων καί “προοδευτικῶν” παραγόντων τῆς ἐποχῆς μας......Μέσα σ᾿ αὐτό τόν ὀρυμαγδό, πού καταπιέζει ὅλους μας, θά τολμήσω νά ἐμπιστευτῶ στούς φίλους ἀναγνῶστες τόν ἀνήσυχο στοχασμό μου. Τά ζοφώδη ἐρωτήματα, πού σταλάζει μέσα μου ἡ προπαγάνδα τῆς ἀέναης ἀλλαγῆς καί, πού δέ συνοδεύονται ἀπό τήν ἀναγκαία ἐξήγηση. Καί τίς καθημερινές, τραυματικές ἐμπειρίες, πού ἀνατρέπουν τή διαλεκτική τῶν προπαγανδιστῶν τῆς ἐξελιγμένης νεοτερικότητας καί ἀφήνουν μετέωρη τή συνείδηση...