Ἀνάσταση καί τό Φῶς (10)

 
Ὁ Κανών,
ποίημα Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ
ᾨδὴ στ’, Ἦχος α΄

Θεολογική ἑρμηνεία

Ἀρχιμ. Εἰρηναίου Μπουσδέκη

ΜΕΓΑ ΙΕΡΕΙΟ: προσφέρεται ὑπέρ τοῦ κόσμου παντός.

-ΑΘΥΤΟ ΙΕΡΕΙΟ: Ὡς πρός τή θεία φύση (δέν ἔπαθε, δέν θυσιάστηκε ἡ θεία φύση), ὡς πρός τήν ἀνθρωπίνη προσφέρθηκε θυσία χάριν ὅλων τῶν ἀνθρώπων.

-ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ: Σέ ποιόν ἔδωσε τό Αἷμα ὁ Μονογενής στόν ἀντικείμενο ἐχθρό ἤ στόν Θεό καί Πατέρα του; Καταλήγει ὁ Γρηγόριος: Στόν Πατέρα του. Μόνο γιά νά καταδικάσει τόν διάβολο, ἐλευθερώσει ἐμᾶς ἀπό αὐτόν, καί μᾶς ἐπιστρέψει στόν ἑαυτό του διά τοῦ Υἱοῦ του. ΧΡΕΙΑ ΝΑ ΑΓΙΑΣΘΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

ΘΕΟΣ: ΖΩΝ ΚΑΙ ΑΘΥΤΟΣ

ΑΝΘΡΩΠΟΣ: ΘΥΤΗΣ-ΘΥΜΑ

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΕΑΥΤΟΥ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ.

ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΣΟΥ: Παρέδωκες τήν ἁγία ψυχή σου καί θυσιάστηκες καί ἀπέθανες ὡς ἄνθρωπος,

ὡς Θεός ὅμως ἀναστήθηκες καί συνανέστησες παγγενῆ τόν Ἀδάμ μέ τήν ἀνάστασή σου.