Ὁ ἀναστάς Κύριος ἁρπάζει τόν λαό του
ἀπό τά χέρια τῶν ἔχθρῶν του
Σάββατο Ἑσπέρας
ζ΄ Στιχηρό, Ἦχος γ΄
|
Κείμενο Οἱ ἀναξίως ἑστῶτες, ἐν τῷ ἀχράντῳ σου οἴκῳ, ἑσπερινὸν ὕμνον ἀναμέλπομεν, ἐκ βαθέων κραυγάζοντες· Χριστὲ ὁ Θεός, ὁ φωτίσας τὸν κόσμον τῇ τριημέρῳ Ἀναστάσει σου, ἐξελοῦ τὸν λαόν σου, ἐκ χειρὸς τῶν ἐχθρῶν σου Φιλάνθρωπε. |
Μετάφραση Ἐμεῖς πού ἀνάξια στεκόμαστε στόν ἀμόλυντο οἶκο σου, ὕμνο ἑσπερινό ψάλλουμε κραυγάζοντας ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς, Χριστέ ὁ Θεός, πού φώτισες τόν κόσμο μέ τήν τριήμερη Ἀνάστασή σου, ἀπάλλαξε τόν λαό σου ἀπό τά χέρια τῶν ἐχθρῶν σου φιλάνθρωπε. |
Θεολογική ἑρμηνεία
Ἀρχιμ. Εἰρηναίου Μπουσδέκη
Εἶναι θέμα προσευχῆς, ἐκ βαθέων καί ἐν ταπεινώσει, τῆς Ἐκκλησίας.
-Αὐτή ἡ ἁρπαγή ἀπό τά χέρια τοῦ ἐχθροῦ γίνεται μέ τή δύναμη τῆς Ἀναστάσεως. Μέ τήν ἀνάσταση ὁ Κύριος νίκησε κατά κράτος τόν διάβολο. Πλημύρισε μέ φῶς τόν κόσμο ὅλο.
-Ἡ Ἐκκλησία λοιπόν προσευχομένη κατευθύνεται πρός τό φῶς, ἁρπάζεται ἀπό τόν ἐχθρό καί ἑνώνεται μέ τόν Κύριο.
