Χαρισματούχοι

Προκαταρτικό κείμενο του μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος για τη λειτουργία του Ραδιοφωνικού Σταθμού «ΑΤΤΙΚΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ»

Μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Το προσωπείο της εξουσίας αλλοιώνει και αλλοτριώνει τον επίσκοπο της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Μεταποιεί τον πατέρα σε αντίγραφο κοσμικού ηγέτη. Τον ηγούμενο σε τύραννο. Τον ποιμένα σε εκμεταλλευτή της εμπιστοσύνης του ποιμνίου.

Η θρηνητική φωνή του προφήτη Ιερεμία φτάνει στην εποχή μας με τον ίδιο ελεγκτικό τόνο και με την ίδια αφυπνιστική δύναμη: "Ποιμένες πολλοί διέφθειραν τον αμπελώνα μου, εμόλυναν την μερίδα μου, έδωκαν μερίδα επιθυμητήν μου εις έρημον άβατον" (Ιερεμ. ιβ΄, 10).

Μέσα στην Εκκλησία το πρόβλημα είναι αισθητό και ανησυχητικό. Κι η αγωνία διάχυτη. Όλοι μας, δεν αναζητούμε και δεν αποδεχόμαστε ηγέτες, αντίγραφα κοσμικής εξουσίας. Φορείς αξιωμάτων και δύναμης. Πρόσωπα ανυψωμένα στην καθέδρα του άρχοντα, με το βαρύ ύφος και την υπερφίαλη εμφάνιση. Ζητάμε πατέρες. Ανθρώπους, που είναι ικανοί και πρόθυμοι να ταπεινωθούν και να σκύψουν, για να αφουγκραστούν τον στεναγμό μας, να συντονιστούν με την αγωνία της καρδιάς μας και να μας οδηγήσουν στον λειμώνα της θείας Αγάπης.

Ηγεσία της Εκκλησίας

Προκαταρτικό κείμενο του μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος για τη λειτουργία του Ραδιοφωνικού Σταθμού «ΑΤΤΙΚΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ»

Μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Αναφορά στην ηγεσία της Εκκλησίας θα κάνουμε σήμερα.

Άραγε τί εννοούμε με τον όρο ηγεσία της Εκκλησίας;

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν είναι απλή. Επηρεάζεται απ’  τη γενικότερη τοποθέτηση του καθενός μας. Απ’ τις εκκλησιολογικές προοπτικές, που κυριαρχούν μέσα μας. Ή, απ’ την κοσμική θεώρηση κι αντιμετώπιση της ηγεσίας σαν αξίωμα και σαν εξουσία.

* * *

Στα ευρύτατα κοινωνικά στρώματα, μόλις γίνει λόγος για εκκλησιαστική ηγεσία, η σκέψη και η συζήτηση επικεντρώνεται στο σώμα των αρχιερέων, που προΐστανται στις επί μέρους Μητροπόλεις και συγκροτούν όλοι μαζί το σώμα της Ιεραρχίας.

Εκκλησιαστική δημοσιογραφία

Προκαταρτικό κείμενο του μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος για τη λειτουργία του Ραδιοφωνικού Σταθμού «ΑΤΤΙΚΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ»

Μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Το πρόβλημα της δημοσιογραφίας είναι καυτό από οποιαδήποτε γωνιά κι αν το προσεγγίσει κανείς.

Στα οργανωμένα δημοσιογραφικά συμφέροντα η διοίκησι της Εκκλησίας της Ελλάδος προσπάθησε να αντιπαρατάξει μια αυτόνομη και καθαρά εκκλησιαστική δημοσιογραφία. Να ανοίξει δικούς της δίαυλους πρόσβασης στο λαό και ενημέρωσης.

Η όλη προσπάθεια, ίσαμε τούτη τη στιγμή διακλαδώνεται σε τέσσερες βασικές κατευθύνσεις.

1. Στην ίδρυση και τη λειτουργία εκκλησιαστικού ραδιοφωνικού σταθμού. Ο ραδιοφωνικός αυτός σταθμός φέρει την επίσημη σφραγίδα της Εκκλησίας της Ελλάδος, στεγάζεται στα κεντρικά κτίρια διοικήσεως και ελέγχεται πλήρως από τα πρόσωπα, που ασκούν φανερά ή παρασκηνιακά την διαχείριση της εκκλησιαστικής εξουσίας.

2. Στην έκδοση εφημερίδας, με τον τίτλο "Εκκλησιαστική αλήθεια", που συντάσσεται από τα ίδια βασικά πρόσωπα κι απηχεί περισσότερο τις απόψεις του παρασκηνίου.

3. Στην προσπάθεια επηρεασμού του καθημερινού τύπου.

Δημοσιογραφία και Εκκλησία

Προκαταρτικό κείμενο του μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος για τη λειτουργία του Ραδιοφωνικού Σταθμού «ΑΤΤΙΚΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ»

Μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου 

Ένα απ’ τα καυτά θέματα της επικαιρότητας. Πώς μπαίνει η δημοσιογραφία στον χώρο της Εκκλησίας; Με ποιό θεωρητικό και πρακτικό οπλισμό; Και με ποιά επιδίωξη;

Καθημερινά βλέπουμε στις εφημερίδες μας ρεπορτάζ για εκκλησιαστικά θέματα. Συχνά, οι τίτλοι, με τους οποίους παρουσιάζεται η ειδησεογραφία, είναι εντυπωσιακοί ή και προκλητικοί. Προδίδουν την πρόθεση των συντακτών ή των αρχισυντακτών να διεγείρουν τον οίκτο ή τη λαϊκή αγανάκτηση. Και το περιεχόμενο του χρονικού ή του άρθρου αποκαλύπτει πως δεν πρυτανεύει ο σεβασμός προς την αλήθεια και το χρέος μιας αμερόληπτης και αντικειμενικής ενημέρωσης του λαού, αλλά εξυπηρετούνται άλλοι στόχοι και διευκολύνονται άλλες επιδιώξεις.

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ

Στοχασμοί και προβληματισμοί 

Σχέδιο διχασμού

Μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου 

Η Ελλάδα μας έχει καταντήσει ένα σπίτι με ανοιχτές πόρτες και ξηλωμένα παράθυρα. Δεν είναι σε θέσι να ελέγξει τους ληστές. Δεν διαθέτει τον ηρωισμό ν’ αντιμετωπίσει εκείνους, που την αποχρωματίζουν και την αλλοτριώνουν.

Τούτη τη στιγμή η καρδιά της Ορθοδοξίας ξαναβρίσκει τον χτύπο της στην περιοχή των Βαλκανίων. Ο θησαυρός, που φυλάχτηκε μέσα στις θύελλες και τις καταιγίδες των ιδεολογικών αναμετρήσεων των δυο τελευταίων αιώνων, δίνει το στίγμα του. Λειτουργεί σαν πηγή ζωής. Σαν δύναμι, που νοηματίζει την ανθρώπινη πορεία κι ανοίγει τους ορίζοντες της συνάντησης και της συνένωσης στο κοινό Τραπέζι της Ευχαριστίας του Θεού και της ενσωμάτωσης στην οικογένεια της Εκκλησίας.

Ωστόσο, την ίδια στιγμή, που οι ελπίδες μας φωτίζονται κι οι προοπτικές αποκατάστασης της ολοκληρίας της Ορθόδοξης κοινότητας των Βαλκανίων κολπώνουν τα όνειρά μας και τους σχεδιασμούς μας, η εισβολή της προπαγάνδας, η διαφήμισι των ιδεολογιών και των θρησκειών εισαγωγής και η απατηλή καλλιέργεια της ασυδοσίας μεταβάλλουν τον ελληνικό χώρο σε αγορά ευτελών προϊόντων, υποβιβάζουν τους Έλληνες σε θύματα των καιροσκόπων και θρυμματίζουν την πνευματική ενότητά τους.

Στοχασμοί και προβληματισμοί 

Η ευθύνη της ηγεσίας

Προκαταρτικό κείμενο του μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος για τη λειτουργία του Ραδιοφωνικού Σταθμού «ΑΤΤΙΚΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ» 

Οι ανακατατάξεις κι οι προβληματισμοί της σύγχρονης εποχής φορτίζουν την ηγεσία των Ορθοδόξων Εκκλησιών με ευθύνη.

Οι καινούριες προοπτικές δημιουργούν ανοίγματα, άγνωστα και καινοφανή στο ιστορικό γήπεδο του εικοστού αιώνα.

Ο εικοστός αιώνας τερματίζει αφού πρόσδεσε την ανθρώπινη ύπαρξη στο άρμα της μηχανής, αφού ανύψωσε ανθρώπινες ιδεολογίες στην περιωπή της απόλυτης αυθεντίας, αφού άναψε φωτιές παθών και αιματοκύλισε την ανθρωπότητα.

Ο εικοστός πρώτος αιώνας, απ’ το λυκαυγές του, φέρνει και ελπίδες. Στο ιστορικό άρμα, που προωθείται στην καινούρια χιλιετία, συνωθούνται οι απογοητεύσεις και οι οδυνηρές εμπειρίες της εποχής της αθεΐας και η νοσταλγία ενός επαναπροσανατολισμού της ανθρωπότητας προς την όντως αλήθεια και η λαχτάρα της αποκατάστασης της κοινωνίας ανάμεσα στον άνθρωπο και στον Θεό.

Στοχασμοί και προβληματισμοί 

Υπέρβασι της συμβατικότητας
          

Προκαταρτικό κείμενο του μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος για τη λειτουργία του Ραδιοφωνικού Σταθμού «ΑΤΤΙΚΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ» 

Τούτο τον καιρό μιλάμε για το άνοιγμα των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών σε μια διορθόδοξη επικοινωνία. Για την ανάγκη εγκαινισμού διαλόγου και καλλιέργειας επαφών. Για τη δημιουργία του Ορθοδόξου τόξου, που θα καλύπτει τις περιοχές της Βαλκανικής και θα εισχωρεί στις αχανείς εκτάσεις της Βορειοανατολικής Ευρώπης.

Όμως, τα ανοίγματα αυτά κινδυνεύουν να εκφυλιστούν και να αποχρωματιστούν αν περάσουν μέσα απ’ τα κανάλια της συμβατικότητας και της τυπικότητας.

Η συμβατικότητα είναι κλοιός, που περισφίγγει και πνίγει την ζωτικότητα της Εκκλησίας. Είναι γύψος, που δεσμεύει την ελευθερία. Τυποποίησι, που εμποδίζει τη φανέρωσι και την επενέργεια του Αγίου Πνεύματος.

* * *

Η διοίκησι της ελληνικής Εκκλησίας έχει ήδη εγκλωβιστεί στη συμβατικότητα.

Επίσημα έχει αναγνωρίσει την αναγκαιότητα της υπέρβασης των στενών συνόρων και της αναπτύξεως διορθοδόξου επικοινωνίας. Ωστόσο, δεν διαθέτει την ικανότητα να σπάσει τον κλοιό και να κινηθεί με άνεσι, με εφευρετική πρωτοβουλία και με αποστολική διάθεσι αδελφωσύνης προς τις ισότιμες, Αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες.

Στοχασμοί και προβληματισμοί 

Ευρώπη και Ορθοδοξία
 

Προκαταρτικό κείμενο του μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος για τη λειτουργία του Ραδιοφωνικού Σταθμού «ΑΤΤΙΚΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ» 

Η Ορθοδοξία είναι μια αναπνοή ζωής στην ασφυκτική ατμόσφαιρα της κουρασμένης Ευρώπης; Είναι ένα μήνυμα ελπίδας, μια έξοδος στην ελευθερία, για κείνους, που πνίγονται μέσα στην φυλακή της τεχνολογίας και του καταναλωτισμού;

Το θέμα συζητείται ευρύτατα. Οι ιδεολογικές και πολιτικές ανακατατάξεις της δεκαετίας του 80 και οι θρυαλλίδες του πολέμου, που πυροδοτήθηκαν στα Βαλκάνια, υποκίνησαν τον προβληματισμό και δρομολόγησαν τον διάλογο.

 Ανοικτός διάλογος
(Ιανουάριος 1995)

Προκαταρτικό κείμενο του μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος για τη λειτουργία του Ραδιοφωνικού Σταθμού «ΑΤΤΙΚΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ» 

Η Εκκλησία είναι το διάφανο σπίτι του Θεού. Δεν σκεπάζει τίποτα. Δεν κρύβει τίποτα. Δεν μεθοδεύει την παραπλάνηση ή την παραπληροφόρηση του λαού.

1. Είναι χρήσιμο να υπογραμμίσουμε δυο χωρία της Καινής Διαθήκης, που μας δίνουν το στίγμα της απόλυτης διαφάνειας στη Βασιλεία του Θεού, που είναι η Εκκλησία.

Ο ίδιος ο Κύριος, διατυπώνοντας την θεϊκή του διδασκαλία πάνω στο όρος των Μακαρισμών, έκανε τούτη την παρατήρηση που, ταυτόχρονα, είναι και υπόδειξη. "Υμείς εστε το φως του κόσμου, ου δύναται πόλις κρυβήναι επάνω όρους κειμένη ουδέ καίουσι λύχνον και τιθέασιν αυτόν υπό τον μόδιον, αλλ’ επί την λυχνίαν και λάμπει πασι τοις εν τη οικία. Ούτω λαμψάτω το φως υμών έμπροσθεν των ανθρώπων, όπως ίδωσιν υμών τα καλά έργα και δοξάσωσι τον Πατέρα υμών τον εν τοις ουρανοίς" (Ματθ. ε΄ 14-16).

Αρχίζουμε διάλογο μαζί σας.

(18-12-1994)

Προκαταρτικό κείμενο του μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος για τη λειτουργία του Ραδιοφωνικού Σταθμού «ΑΤΤΙΚΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ» 

Ο Αττικός Ουρανός είναι μια καινούρια παρουσία στην ραδιοφωνική οικογένεια. Μια ακόμα φωνή στη σημερινή πολυφωνία. Μια επί πλέον μετοχή στον προβληματισμό και τον διάλογο.

Η νέα αυτή ραδιοφωνική μαρτυρία εκπορεύεται από την Εκκλησία της Αττικής. Είναι η συνισταμένη της φωνής του Μητροπολίτου και των συνεργατών του. Όλων εκείνων, που συναποτελούν το σώμα της τοπικής Εκκλησίας. Και εκφράζει τους κοινούς πόθους και τις πνευματικές επενδύσεις μέσα στον σύγχρονο κόσμο.