Τό ἄρθρο αὐτό δημοσιεύθηκε στό περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 90/91, 1/16-8-2002
Τιμή στό ἀθόρυβο μεγαλεῖο
Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου
Νοιώθω τήν ἀνάγκη νά γονατίσω καί νά καταθέσω σεβασμό καί τιμή μπροστά στό ἀθόρυβο μεγαλεῖο. Στή σιωπηλή ἀρετή. Στό διακριτικό, σεμνό βηματισμό, πού πραγματοποιεῖται, ἐνσυνείδητα καί εὐσυνείδητα, μέσα στό θόρυβο τῆς ἐποχῆς καί ἀνάμεσα στίς πολυδιαφημισμένες καί κατακυρωμένες(!) μέ πλαστές πιστοποιήσεις, εἰδωλικές παρουσίες τοῦ ἀπολίτιστου πολιτισμοῦ μας. Στό μόχθο, πού δέν περνάει σάν εἴδηση. Στήν προσφορά, πού δέν καταγράφεται σάν καταξίωση. Στή θυσία, πού δέν εἰσπράττει τόν ἔπαινο καί τήν ἀναγνώριση.
Θέλω νά κάνω μιά πράξη καρδιᾶς. Μιά ἀνταπόδοση εἰλικρίνειας στήν κρυστάλλινη εἰλικρίνεια. Μιά κατάθεση θυμιάματος, ἐκεῖ, πού θυσιάζεται ἀληθινά ἡ πρόσκαιρη εὐμάρεια καί ἡ χαρά, γιά νά προκύψει ἡ ἀνόθευτη ἀνθοφορία τῆς προσωπικότητας καί ὁ γνήσιος καρπός τῆς ἀγάπης. Μιά σπονδή ἀναγνώρισης καί εὐγνωμοσύνης ἐκεῖ, πού οἱ σταυροί τῆς ἀνθρώπινης προσφορᾶς καί τῆς ἀνυστερόβουλης θυσίας σκιάζονται, δυναμικά καί δημιουργικά, ἀπό τόν ἕνα καί μοναδικό Σταυρό τοῦ σαρκωμένου Λόγου καί ἁγιάζονται ἀπό τίς αἱμάτινες σταγόνες, τίς ἀτίμητες αὐτές σφραγίδες τῆς θείας Ἀγάπης.
