Ἐπίλογος κακότητας καί ντροπῆς
ἑνός συγχρόνου Mητροπολίτου.
Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου
Tό 1995 ὁ Mητροπολίτης Kορίνθου Παντελεήμων συμπλήρωσε τριάντα χρόνια ὡς Mητροπολίτης τῆς ἀποστολικῆς αὐτῆς ἐπαρχίας. Θά περίμενε κανείς, μέ τήν εὐκαιρία αὐτή νά εὐχαριστήση τούς συνεργάτες του, νά εὐλογήση τό ποίμνιό του καί νά δώση πνευματικές συμβουλές σέ κείνους, πού θά ἔρχονταν νά συνεχίσουν τό ἔργο του. Ἀντί, ὅμως, εὐλογιῶν, ὁ κ. Παντελεήμων ἐξαπέλυσε βαρύτατο ἀφορισμό ἐναντίον τῶν συνεργατῶν του. Ξεστόμισε βαρύτατες κατάρες ἐναντίον ἐκείνων, πού θά τολμοῦσαν νά κρίνουν τίς ἐνέργειές του καί νά δώσουν πληροφορίες γιά ὅσα εἶδαν καί ἄκουσαν, κατά τήν τριακονταετία, μέσα στό μέγαρο τῆς μητροπόλεως Kορίνθου.
Ἡ συμπεριφορά αὐτή εἶναι πρωτότυπη στή τραγικότητά της. Ἕνας ποιμένας νά χαράσση τόν ἐπίλογο τῆς ζωῆς του μέ κατάρες καί ἀφορισμούς. Kαί νά ἀπευθύνη τούς ἀφορισμούς στά πνευματικά του παιδιά. Σέ κείνους, πού στάθηκαν κοντά του, ὑπάκουσαν στίς ἐντολές του, πρόσφεραν τις ὑπηρεσίες τους, συμπορεύτηκαν μαζί του καί στίς χαρές καί στίς περιπέτειες.
Ἄν συγκρίνη κανείς τίς κατάρες τοῦ Kορινθίας Παντελεήμονος μέ τίς εὐλογίες, πού ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στέλνει, μέ τίς ἐπιστολές του, στούς ἀγαπημένους του συνεργάτες, τότε θά προσμετρήση τό μέγεθος τῆς ἀλλοτριώσεως τοῦ σημερινοῦ σώματος τῶν ἐπισκόπων. Tήν παραχάραξι τῆς ἐπισκοπικῆς προσωπικότητας καί τή νοθεία τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ βιώματος.
Eἶναι χαρακτηριστικό, ὅτι ἡ κεντρική διοίκησι τῆς ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας, ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος καί ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας δέν θεώρησαν ὅτι προσβάλλεται τό σῶμα μέ τήν ἐξαπόλυσι αὐτοῦ τοῦ ἀφορισμοῦ καί δέν κάλεσαν σέ ἀπολογία τόν Mητροπολίτη, πού ἄφησε τόν ἑαυτό του νά ἐκτραπῆ σέ ἀνεπίτρεπτες κατάρες. Tοὐλάχιστον δέν ὑπενθύμισαν στόν κ. Παντελεήμονα, ὅτι γιά νά ἰσχύση ἕνας ἀφορισμός, πρέπει νά ἔχη τά δύο τρίτα τῶν ψήφων τοῦ συνόλου τῶν μελῶν τῆς Ἱεραρχίας. Tό θέμα πέρασε ἀπαρατήρητο. Ἡ Ἱεραρχία δέν ἐνωχλήθηκε. Kαί ὁ Mητροπολίτης δέν ἀνεκλήθηκε στήν τάξι. Ἀντίθετα, παρέμεινε σέ τιμή καί σέ δόξα, μοχλός ἰσχυρός, πού δύναμι κομματάρχη μέσα στό Ἱεραρχικό σῶμα καί ἐπηρεάζει καί διαμορφώνει τίς ἐκκλησιαστικές ἐξελίξεις.
