Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν Ἱερώνυμος χουντικός;

Παρά τό πλευρόν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων 5^ο

Ἀπό τό βιβλίο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Ἱερωνύμου «Το δράμα ἑνός Ἀρχιεπισκόπου» (ΣΤ΄ Ἔκδοση 2003, σελ. 144-148)

Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν Ἱερώνυμος:

«῎Αν δέν σταματήσῃ τό κακόν, θά συμμερι­σθῶ τά βασανιστήρια»

Δέν γνωρίζω τί ἔκαμαν οἱ ἀποδέκται αὐτῆς τῆς ἐπι­στολῆς (τήν δημοσιεύσαμε στό προηγούμενο 4^ο μέρος) , ἐγώ ὅμως κατόπιν αὐτῆς καί πολλῶν ἄλλων ὑπευθύνων καί ἐξηκριβωμένων στοιχείων, τά ὁποῖα ἔφθαναν μέχρις ἐμοῦ, ἔκρινα ὅτι ἔπρεπε νά ἐπέμβω μέ ἀκόμη ἐντονώτερον τρόπον. Διά τοῦτο, ἐκτός ἀπό τά συνεχῆ σχετικά προφορικά διαβήματα πρός τόν τότε Πρωθυπουργόν, ἐθεώρησα ἀναγκαῖον νά τοῦ γράψω καί ἄλλην ἐπιστολήν, εἰς τήν ὁποίαν μεταξύ ἄλλων τοῦ ἐδήλουν, ὅτι, ἐάν δέν παύσουν τά βασανιστήρια, θά προτιμήσω ἀντί νά διαμένω εἰς τήν ᾿Αρχιεπισκο­πήν, νά ἐγκλεισθῶ εἰς τάς φυλακάς καί νά συγκα­κοπαθῶ μέ τούς πολιτικούς κρατουμένους. ῾Η ἐπι­στολή ἐκείνη, εἶχεν ὡς ἑξῆς:

«Ἀγαπητέ μου Κύριε Πρόεδρε,

Σᾶς κουράζω καί σᾶς λυπῶ μέ τάς παρομοίας ἐπι­στολάς μου, ἀλλ᾿ ἐπειδή καί σᾶς ἀγαπῶ καί σᾶς ἐκτιμῶ βαθύτατα καί ἐπειδή ὑπεράνω ὅλων τοποθετῶ τό συμφέρον τῆς ᾿Εκκλησίας καί τῆς πατρίδος μας, ἀποφασίζω παρά ταῦτα νά σᾶς γράψω καί πάλιν. Καί εἶναι ἀκριβῶς αὐτό τό συμφέρον, τό ὁποῖον μοῦ ἐπι­βάλλει νά ἐπανέλθω ἐπί τοῦ θέματος “βία καί ῾Επανά­στασις τῆς 21.4.67”, μέ τό ὁποῖον σᾶς ἀπησχόλησα, ἰδίᾳ εἰς τήν ἐπιστολήν μου τῆς 6ης Αὐγούστου τοῦ 1969.

Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν Ἱερώνυμος χουντικός;

Παρά τό πλευρόν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων 3^ο

Ἀπό τό βιβλίο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Ἱερωνύμου «Το δράμα ἑνός Ἀρχιεπισκόπου» (ΣΤ΄ Ἔκδοση 2003, σελ. 133-138)

Ἐπιστολή Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Ἱερωνύμου πρός τον Πρωθυπουργό τήν 6^η Αὐγούστου 1969.

“Τοῦ ῞Ελληνος ὁ τράχηλος ζυγόν δέν ὑπο­φέρει”

᾿Αγαπητέ μου κ. Πρόεδρε,

Προχθές, ἀνειδοποιήτως, πέρασα ἀπό τό Γραφεῖον σας, μήπως καί σᾶς συναντήσω, πλήν ὅμως ἐπειδή ἦσθε ἀπησχολημένος, καί ὅπως ἔμαθα μέ τό σπουδαι­ότατον θέμα τῆς Παιδείας, ἔφυγα, ἀναμένων εἰδοποί­ησίν σας, ἐφ᾿ ὅσον δέ μέχρι τῆς στιγμῆς δέν τήν ἔλα­βα, σᾶς γράφω τήν παροῦσαν. ῎Ισως μάλιστα ἔτσι νά εἶναι καί καλύτερα, διότι καί ἐγώ θά εἶναι δυνατόν νά σᾶς γράψω ἠρεμώτερον καί σεῖς νά ἔχετε ἐνώπιόν σας ἕνα κείμενον. ᾿Ελπίζω μόνον ἡ παροῦσα μου νά εἰσακουσθῇ καί νά μή ἔχῃ τήν τύχην τῆς πρώτης μου ἐπιστολῆς, εἰς τήν ὁποίαν ἐγώ μέν δέν εἰσηκούσθην, οἱ φόβοι μου ὅμως ἐπηλήθευσαν.

᾿Αφορμήν εἰς τό νά σᾶς γράψω  τήν παροῦσαν μοῦ ἔδωσαν δύο περιστατικά,  πού θά σᾶς ἀναφέρω. Πλήν δέν πρόκειται διά τά μεμονωμένα αὐτά περιστατικά, ἀλλά διά τό πνεῦμα καί τήν κατεύθυνσιν, πού τά προκαλοῦν. Εἶναι τό πνεῦμα καί ἡ γραμμή τῆς ᾿Επανα­στάσεως τῆς 21ης ᾿Απριλίου.

Ἐπιστολή ἀρχιεπ. Ἱερωνύμου Α' γιά πολιτικούς κρατουμένους-1970

Ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Α΄ επανέρχεται εντονώτερα, τον Μάρτιο του 1970, με τη νέα επιστολή που παρουσιάζουμε, προς τον πρόεδρο της κυβέρνησης της Δικτατορίας, σχετικά με "...τάς κακουχίας καί τά μαρτύρια..." των πολιτικών κρατουμένων.
Ελέγχει δριμύτερα τους κυβερνώντας και ως έσχατο όπλο ανακοινώνει την απόφασή του "...νά μεταφερθεῖ πλησίον των..." εγκαταλείποντας τον αρχιεπισκοπικό θρόνο, αν δεν αλλάξει άρδην η κατάσταση.

Για να διαβάσετε την επιστολή, πατήστε τα παρακάτω εικονίδια: 

Ἐπιστολή ἀρχιεπ. Ἱερωνύμου Α' γιά πολιτικούς κρατουμένους-1969

Ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Α΄ διαμαρτύρεται, τον Αύγουστο του 1969, με την επιστολή που παρουσιάζουμε, προς τον πρόεδρο της κυβέρνησης της Δικτατορίας, για τις περιπέτειες των πολιτικών κρατουμένων και των οικογενειών τους. Ελέγχει τους κυβερνώντας επειδή διολίσθησαν στη θέση "...τοῦ καταπιέζοντος καί τοῦ δυνάστου...".

Για να διαβάσετε την επιστολή, πατήστε τα παρακάτω εικονίδια:

Τό ἄρθρο τό πήραμε από τήν «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», τεῦχος 44, 1 Σεπτεμβρίου 2000.

MIA ΠPOΦHTIKH ΦΩNH

     Kάποιοι, καθυστερημένοι δρομεῖς τῆς ἐκκλησιαστικῆς διοικήσεως, διέκριναν μόλις τώρα, στήν προσπάθεια ἀπαλείψεως τοῦ θρησκεύματος ἀπό τίς ταυτότητες τῶν Ἑλλήνων, τήν κορυφή τοῦ παγόβουνου τῆς ἀθεΐας.
     Ὅμως, κάποια προφητική μορφή, ὁ μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος, πρίν ἀπό δεκαέξι ὁλόκληρα χρόνια, διέκρινε τήν καταιγίδα. Kαί, μέ ὑπόμνημά του στήν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, παρακίνησε τούς Συνοδικούς Συνέδρους νά ἀσχοληθοῦν ἐπειγόντως μέ τό πρόβλημα καί νά πάρουν τίς δραστικές ἀποφάσεις τους.