Ἱερώνυμος καί ἐκλογές ἐπισκόπων

(“Εἰς τό Πηδάλιον τῆς ᾿Εκκλησίας”, τόμ. β΄ σελ. 167)

«᾿Από τοῦ Μαΐου τοῦ 1967 μέχρι σήμερον, ἐγένετο ἡ ἐκλογή, ἡ χειροτονία καί ἡ ἐνθρόνισις 29 Μητροπολιτῶν εἰς τάς κατά τόν Μάϊον τοῦ 1967 εὑρεθείσας κενάς ἤ εἰς κενωθείσας ἐν τῷ μεταξύ Μητροπόλεις. ᾿Επί πλέον, ἐγένετο ἡ ἐκλογή καί ἡ χειροτονία πέντε Βοηθῶν ᾿Επισκόπων.

᾿Αναφερόμενοι εἰς τά κριτήρια καί τό σύστημα ἐκλογῆς τῶν ᾿Αρχιερέων, εἴχομεν γράψει εἰς τό “Σχέδιον ἀναδιοργανώσεως τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος”.

“Οὐδέν σύστημα ἐκλογῆς τῶν ἐπισκόπων εἶναι τέλειον. Πάντα τά συστήματα ἔχουν τάς ἐλλείψεις των καί τά ἐλαττώματά των. ᾿Εκεῖνο, τό ὁποῖον ἀποτελεῖ πλήρη καί τελείαν διασφάλισιν διά τήν ἀνάδειξιν τῶν ἀρίστων εἰς τό ὕπατον τῆς ἀρχιερωσύνης ἀξίωμα, εἶναι ἡ βαθυτάτη συναίσθησις τῶν ἐκλεκτόρων, ὅτι διά τῆς ψήφου των εἶναι δυνατόν εἴτε νά εὐεργετήσουν τήν ᾿Εκκλησίαν, εἴτε νά κακουργήσουν κατ᾿ αὐτῆς καί τοῦ πληρώματός της καί νά γίνουν αἴτιοι εἴτε νά δοξάζηται εἴτε νά βλασφημῆται τό ὄνομα τοῦ Κυρίου.

Ἱερώνυμος καί ἐκλογές ἐπισκόπων

(᾿Από τόν ἐνθρονιστήριο λόγο τοῦ μακαριστοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου ῾Ιερωνύμου)

«...Καί τώρα ἕτερον πρόβλημα, τό ὁποῖον μάλιστα ἔχει ἀνάγκην ἀμέσου ἀντιμετωπίσεως. Πρόκειται διά τό πρόβλημα τῆς πληρώσεως τῶν κενῶν Μητροπόλεων. Κατά τό παρελθόν ἡ δυσκολία ἐνέκειτο ἐν πολλοῖς εἰς τήν πληθώραν τῶν περί ἑκάστην κενήν ἕδραν διαγωνιζομένων. Τώρα ἡ δυσκολία θά ἔγκειται εἰς τήν ἀναζήτησιν τῶν καταλλήλων ὑποψηφίων, διότι θά ἀποκλείεται ἐκ τῆς ἐκλογῆς πᾶς κληρικός, ὁ ὁποῖος εἴτε μόνος του ἀπευθύνεται πρός τούς ἐκλέκτορας, ζητῶν νά ἐκλεγῇ, εἴτε ἀποστέλλει πρός αὐτούς μεσάζοντας. Οἱ ἐκλέκτορες θά ἀναζητήσουν τούς ἀξίους μέν κατά πάντα, οἱ ὁποῖοι ὅμως δέν σπεύδουν πρός τήν ἀρχιερωσύνην. Θά εἶναι οὗτοι οἱ ἀφανεῖς ἄξιοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἤδη εἰς τό ἐνεργητικόν των πράξεις, αἱ ὁποῖαι τούς ἐξαίρουν ὑπέρ τούς ἄλλους κληρικούς. Θά εἶναι ὡσαύτως καί ἐκ τῶν ἐπιφανῶν ἐκείνων κληρικῶν, οἱ ὁποῖοι μέχρι τοῦδε παρηγκωνίζοντο, διότι ἀπό ἀξιοπρέπειαν καί ἀπό σεβασμόν πρός τήν ἀρχιερωσύνην δέν ἔσπευδαν νά ἱκετεύουν τούς ἐκλέκτορας, διά νά ἐπιτύχουν τήν εἰς ᾿Αρχιερέα προαγωγήν των...».

Ἀπό τό περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», τεῦχος 5, 15 Ἰανουαρίου 1999.

Mνήμη
Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου

     Kατά τό χρόνο, πού ἀφήσαμε πίσω μας, καταχωρήθηκε στό ἱστορικό ἡμερολόγιο ἕνα σημαντικό γεγονός. Ἡ συμπλήρωσι δέκα χρόνων, ἀπό τήν ἐκδημία τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Ἱερωνύμου. Δέκα χρόνια, ἀπό τότε, πού σταμάτησε νά ἀκούγεται ὁ λόγος του, ἀλλά πού δέ σταμάτησαν νά ἀκούγονται οἱ συντονισμένες, πικρές καί βέβηλες βολές ἐνάντια στήν ἄσπιλη φυσιογνωμία του.
     Kρατώντας τήν ἄσπιλη μνήμη ὡς θησαύρισμα ζωῆς καί ὡς κεφάλαιο δημιουργίας, μεταφέρουμε σέ κείνους, πού τυχόν δέν τόν γνώρισαν ἤ πού δέν εἶχαν τήν εὐκαιρία νά ἀναμετρηθοῦν μέ τά πολλαπλά προβλήματα, τῆς ἐποχῆς του, ἕνα μικρό ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο του «Tό δράμα ἑνός Ἀρχιεπισκόπου».