ΣΤΕΛΙΟΣ Α. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ

Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον

Αθηνών και πάσης Ελλάδος

Κύριον Ιερώνυμον

Ε ν τ α ύ θ α

Αθήναι, 24 Μαΐου 1967

Μακαριώτατε,

Συγχωρήστε με αν δεν «έσπευσα» να Σας απευθύνω τηλεγραφικώς άμα τη αναρρήσει Σας εις τον Αρχιεπισκοπικόν θρόνον τα εγκάρδια συγχαρητήριά μου.

Διατηρώ την ελπίδα ότι θα εικάσητε πόσον –δι’ εμέ εντελώς ιδιαιτέρως –υπήρξεν ζωηρά και πηγαία η χαρά και η συγκίνησις που εδοκίμασα διά το πολυσήμαντον αυτό γεγονός, ώστε να είναι φυσικόν το ότι δεν ηθέλησα να εμπιστευθώ εις ένα κατ’ ανάγκην λακωνικόν και ψυχρόν τηλεγραφικόν κείμενον την εκδήλωσιν των αισθημάτων μου αυτών.

ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ

(17-5-1967)

ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΥΡΙΟΝ ΙΕΡΩΝΥΜΟΝ

ΑΓΙΑΣ ΦΙΛΟΘΕΗΣ 21 ΑΘΗΝΑΣ 117

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΔΕΧΘΗΤΕ ΘΕΡΜΑ ΜΟΥ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΕΠΙ ΑΝΑΡΡΗΣΕΙ ΥΜΩΝ ΕΙΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΙΚΟΝ ΘΡΟΝΟΝ ΑΘΗΝΩΝ. ΣΤΟΠ. ΕΥΧΟΜΑΙ ΥΜΙΝ ΔΥΝΑΜΙΝ ΚΑΙ ΜΑΚΡΟΗΜΕΡΕΥΣΙΝ.

ΞΕΝΟΦΩΝ ΖΟΛΩΤΑΣ

 

ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ

(17 ΜΑΪΟΥ 1967)

ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΚΥΡΙΟΝ ΙΕΡΩΝΥΜΟΝ ΚΟΤΣΩΝΗΝ

ΕΝΤΑΥΘΑ

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΝ ΡΙΓΟΣ ΑΓΑΛΛΙΑΣΕΩΣ ΠΛΗΡΟΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗΝ ΠΑΝΤΟΣ ΠΙΣΤΟΥ ΚΑΘ ΗΝ ΩΡΑΝ ΟΔΟΙΠΟΡΕΙΤΕ ΦΕΡΟΝΤΕΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΩΜΩΝ ΤΟΝ ΑΚΑΝΘΙΝΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ. ΣΤΟΠ. ΤΡΑΧΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝΗΦΟΡΙΚΗ Η ΠΟΡΕΙΑ ΥΜΩΝ. ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΕΜΟΙ ΕΣΠΑΡΗΣΑΝ ΚΑΙ ΜΥΡΙΑΔΕΣ ΤΡΙΒΟΛΟΙ ΑΝΑΜΕΝΟΥΝ ΤΟΝ ΘΕΡΙΣΜΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΣΙΝ. ΣΤΟΠ. Ο ΗΛΙΟΣ ΕΙΧΕΝ ΣΚΙΑΣΘΗ ΚΑΙ ΑΙ ΦΡΕΝΑΙ ΕΙΧΟΝ ΑΠΩΛΕΣΗ ΤΟΝ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΝ ΤΩΝ. ΣΤΟΠ. ΤΟ ΠΙΣΤΟΝ ΠΟΙΜΝΙΟΝ ΜΕ ΥΠΟΜΟΝΗΝ ΑΝΕΜΕΝΟΝ ΤΗΝ ΠΕΦΩΤΙΣΜΕΝΗΝ ΚΕΦΑΛΗΝ ΤΟΥ. ΚΑΙ ΗΜΕΙΦΘΗ Η ΥΠΟΜΟΝΗ ΤΟΥ. ΑΙ ΙΑΧΑΙ ΤΩΝ ΚΩΔΩΝΩΝ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΜΗΝΥΜΑ. Η ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΠΑΝΕΥΡΕ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΑΥΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΝ. ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΤΟΝ ΠΕΦΩΤΙΣΜΕΝΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΝ ΤΟΥ ΗΓΕΤΗΝ ΙΝΑ ΕΠΙΤΥΧΩΣ ΠΡΟΜΑΧΗΣΗ ΕΝ ΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΑΡΝΗΤΩΝ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΑΓΑΘΟΥ ΕΝ ΤΗ ΩΡΑ ΤΑΥΤΗ ΤΟΥ ΜΕΓΙΣΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΙΛΗΜΜΑΤΟΣ.

ΚΩΝ/ΝΟΣ ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ, Τ. ΥΠΟΥΡΓΟΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Δ. ΤΣΑΤΣΟΣ

14/5/67

Μακαριώτατε,

Με ιδιαιτέραν χαράν σας προσφωνώ με αυτόν τον τίτλον. Η παρουσία σας εις την κορυφήν της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος μας γεμίζει από ελπίδας. Πιστεύω ότι πολλά από όσα παλαιότερον ελέγομεν, τώρα ημπορούν να γίνουν και πολλά από όσα εγίνοντο δεν θα γίνονται πλέον. Ο Θεός να Σας δίνει υγίειαν και δύναμιν διά να ανταποκριθήτε εις τας μεγάλας απαιτήσεις που θα έχομεν όλοι από Σας. Το παρελθόν Σας εγγυάται ότι Σεις τουλάχιστον προσωπικώς δεν θα μας απογοητεύσετε. Αρκεί και μερικοί άλλοι να Σας βοηθήσουν.

Μετά βαθυτάτου σεβασμού

Κ. Τσάτσος

Ἡ ἀλήθεια σχετικά μέ τά περί παραιτήσεως τοῦ

Ἀρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου (Χατζησταύρου)

Τό παρακάτω κείμενο, τοῦ ἀντιστρατήγου ἐ. ἀ. Θεοδόσιου Παπαθανασιάδη, Αὐλάρχη τοῦ βασιλέως κατά τό 1967, ἀπευθύνεται πρός τό περιοδικό «Ταχυδρόμος» (στίς 22-2-1973) καί ἀποκαλύπτει ἐξ ἰδίας γνώσεως τά περί παραιτήσεως τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου (Παπασταύρου) ὅπως τά ἄκουσε ἀπό τόν ἴδιο, τά μετέφερε στόν βασιλιά, ἀλλά καί στόν Γενικό Διευθυντή Θρησκευμάτων τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας κ. Μᾶρκο Σιώτη.

Ἀπό τό ντοκουμέντο αὐτό φαίνεται καθαρά ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος ἐξέφρασε αὐτοπροαίρετα τήν ἐπιθυμία νά παραιτηθεῖ. Ἐκ τῶν ὑστέρων ὅμως ἀναίρεσε τήν θέλησή του αὐτή.

Διαβάστε τό σχετικό ἀρχεῖο, πατώντας τό παρακάτω εἰκονίδιο:

Δεν ήταν ο εκλεκτός της Χούντας ο Ιερώνυμος

Έχει τεχνηέντως διαδοθεί από πολλών ετών ότι ο αοίδιμος Αρ­χιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος ήταν ο εκλεκτός της Χούντας των συνταγματαρχών. Εκκλησιαστι­κοί και άλλοι κύκλοι συντηρούν αυτόν τον χαρακτηρισμό, που όμως αποδεικνύεται ό­ τ ι   ε ί ν α ι   ψ έ μ μ α   κ α ι   σ υ­ κ ο φ α ν τ ί α, για να  μειώ­σουν την πνευματική του ακτινο­βολία.

Ο καθηγητής κ. Μάρκος Σιώτης πριν κοιμηθή ο αείμνηστος Ιερώνυμος του απεκάλυψε τα πε­ριστατικά για τις διαθέσεις των στρατιωτικών ως προς την εκλογήν του και τα επανέλαβε σε δημοσίαν  διάλεξί  του.

Χουντικός ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν Ἱερώνυμος (Κοτσώνης);

Στίς 22 Νοεμβρίου τοῦ ἔτους 1989, ὅλοι ἐκεῖνοι, πού ἀγαποῦσαν καί σέβονταν τό σεπτό πρόσωπο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ῾Ιερωνύμου, συγκεντρώθηκαν στή μεγάλη αἴθουσα τῆς ᾿Αρχαιολογικῆς ῾Εταιρείας ᾿Αθηνῶν σέ φιλολογικό μνημόσυνο, ἕνα χρόνο μετά τήν κοίμηση τοῦ ἀληθινοῦ ποιμένα καί κορυφαίου Πανεπιστημιακοῦ δασκάλου.

῞Ενας ἀπό τούς ὁμιλητές, ἦταν ὁ καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου ᾿Αθηνῶν, κ. Μᾶρκος Σιώτης. Πρέπει νά σημειωθεῖ, ὅτι ὁ καθηγητής κ. Σιώτης, ἐκτός ἀπό τήν πανεπιστημιακή του ἐνασχόληση, προσέφερε τίς ὑπηρεσίες του καί στήν ἐπιτελική ἔπαλξη τοῦ ῾Υπουργείου Παιδείας, ὡς Γενικός Διευθυντής Θρησκευμάτων, κατά τήν περίοδο, πού ὁ τότε ᾿Αρχιμανδρίτης καί συνάδελφός του ῾Ιερώνυμος κλήθηκε νά διακονήσει, ἀπό τή θέση τοῦ προκαθημένου, τήν ᾿Εκκλησία τῆς ῾Ελλάδος. Ἦταν μάλιστα παρών μέσα στή Σύνοδο πού τόν ἐξέλεξε, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας.