Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Στοχασμοί τοῦ Σαββάτου», δ΄ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1998), σελ. 17-22

Στοχασμοί τοῦ Σαββάτου

Η ΘΕΪΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΟΥ 

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Στοχασμοί τοῦ Σαββάτου», δ΄ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1998), σελ. 11-16

Στοχασμοί τοῦ Σαββάτου

ΕΚΚΛΗΣΙΑ 

 

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Στοχασμοί τοῦ Σαββάτου», δ΄ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1998), σελ. 5-10

Στοχασμοί τοῦ Σαββάτου

ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΗΧΗΣΟΥΝ ΚΑΜΠΑΝΕΣ 

 

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Στοχασμοί τοῦ Σαββάτου», δ΄ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1998), σελ. 67-71

Στοχασμοί τοῦ Σαββάτου

ΘΑ ΣΚΥΨΩ ΣΤΟ ΚΑΙΝΟ ΜΝΗΜΕΙΟ 

 

Εἶμαι ταλαιπωρημένος, πολύ ταλαιπωρημένος ἀπόψε. Δέν εἶναι τό σῶμα μου πού φορτώθηκε μέ κόπο καί σέρνεται μέ δυσκολία. Ἡ ψυχή μου χτυπήθηκε, πληγώθηκε καί στάζει αἷμα. Τοῦτες τίς τελευταῖες μέρες τίς πέρασα μέ πολύ κόπο. Τό κάθε εἰκοσιτετράωρο κι' ἕνα μαρτύριο! Ἡ κάθε ὥρα καί μιά μαχαιριά στήν καρδιά!

Πόσο δύσκολα εἶναι τά βήματά μας σέ τούτη τή γῆ! Πέτρες στή μέση τοῦ δρόμου. Ἀγκάθια στά ρεῖθρα. Σκοτάδια καί βοριάδες καί θύελλες στίς ἐπικίνδυνες στροφές. Κάνεις νά προχωρήσης καί σκοντάφτεις. Ἀποσύρεσαι στήν ἄκρη γιά νά ξεκουραστῆς καί γεμίζεις πληγές. Οἱ ἄνθρωποι μέ τήν νοοτροπία τους καί μέ τά συμφέροντα τους… ὁ ἐχθρός τῆς ψυχῆς μας, ὁ διάβολος, μέ τούς πονηρούς του σκοπούς… Ὅλοι ἐπιτίθενται. Ὅλοι ζητοῦν νά μοῦ μαράνουν τόν ἐνθουσιασμό, νά μέ τυλίξουν στήν ἀπελπισία, νά μέ ἀχρηστέψουν.
Ἀπόψε νοιώθω τήν ταλαιπωρία τῆς ἐπιθέσεώς τους. Τῆς ἐπιθέσεως πού μοῦ ἔκαναν χθές, προχθές, τόσες μέρες τώρα.

Ὅμως μέσα στή λύπη μου μιά ἀκτίνα ἐλπίδας μέ λούζει. Μιά ἀκτίνα, πού ἔρχεται ἀπ' τό αὐριανό φῶς, ἀπό τό φῶς τῆς Λειτουργίας. Κάτι μέσα μου μοῦ λέει, πώς θά μπορέσω αὔριο νά ἐλευθερωθῶ ἀπό τή λύπη μου καί τόν πόνο μου, πλησιάζοντας τήν πόρτα τοῦ τάφου τοῦ Κυρίου μου. Ἐκεῖ πού στέκονται οἱ ἄγγελοι καί ἀναγγέλουν στίς κουρασμένες ψυχές τό χαρούμενο μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως.

Εἶναι Κυριακή αὔριο.

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Στοχασμοί τοῦ Σαββάτου», δ΄ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1998), σελ. 3-4 καί 79-83

ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ

Τό μικρό αὐτό βιβλίο μπορεῖ νά διαβαστῇ ὅπως γράφτηκε. Σάν στοχασμοί τῆς ἡμέρας τοῦ Σαββάτου. Σάν προετοιμασία γιά τήν μεγάλη ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως, τήν Κυριακή, κατά τήν ὁποία οἱ πῦλες τοῦ Ναοῦ ἀνοίγονται καί δέχονται τήν Ἐκκλησία, τή σύναξι τῆς λατρείας καί τῆς Εὐχαριστίας...

... Ἄν ὁ ἀναγνώστης ἀπομονώσῃ τό κάθε κομμάτι καί τό διαβάσῃ σέ ἀτμόσφαιρα γαλήνης καί προσευχῆς κατά τήν ἡμέρα τοῦ Σαββάτου, ἴσως αὐτό νά γίνῃ ἕνα ἁπλό ξεκίνημα γιά βαθύτερη μελέτη καί περισσότερη προσέγγισι πρός τόν Ἐσταυρωμένο ἀρχηγό τῆς Ἐκκλησίας. Ἴσως ὁ δικός του στοχασμός νά προχωρήσῃ ἐκεῖ πού ἔφταναν οἱ ἅγιοι καί νά γευτῇ τά δικά τους αἰσθήματα...

ΠΑΛΕΨΑ ΣΗΜΕΡΑ

Χριστέ μου,

Τήν προετοιμασία μου γιά τήν αὐριανή Κυριακάτικη Λειτουργία τήν ἔζησα σήμερα σάν μιά πάλη. Σάν μιά σκληρή, ἀδυσώπητη πάλη. Ἀπ’ τό πρωΐ πάλεψα σῶμα μέ σῶμα μέ τό ἴδιο τό πάθος μου. Μέ τό βάρβαρο πάθος τῆς ἀντιπαθείας, πού μέ ἔκανε νά βράζω ἀπό τό θυμό καί νά μή βρίσκω θέσι στήν καρδιά μου γιά ἕνα ἄνθρωπο, γιά ἕνα ἀδελφό μου. Μά, Χριστέ μου, μέ τή δύναμί σου νίκησα.

Προσευχόμενοι μέ τούς ὕμνους τῆς θείας Λειτουργίας «Δέν εἶναι οἱ ὕμνοι αὐτοί [της Θείας Λειτουργίας] δημιουργήματα τυχαίων ἀνθρώπων. Εἶναι τό ξεχείλισμα τῆς καρδιᾶς τῶν ἁγίων σου. Αὐτῶν πού σέ λαχτάρησαν καί σέ ἀναζήτησαν καί σέ γνώρισαν καί γεύτηκαν τή μυστική, ἄρρητη χαρά τῆς κοινωνίας καί τῆς ἑνὠσεως μαζί σου. Ἁγιασμένοι ἀπό τή…

Ἡ δική μας προσφορά στόν Κύριο «...στό ἱερό Δισκάριο βρίσκεται ὁλόκληρη ἡ Ἐκκλησία σου. Κι’ ὅταν αὐτά τά τίμια δῶρα τά φέρῃ στήν Ἁγία Τράπεζα, γιά νά τά προσφέρῃ σέ σένα καί νά ζητήσῃ νά τά ἁγιάσῃ τό Πνεῦμα σου καί ἡ Χάρις σου, τότε μπροστά σου, μαζί σου εἶναι κι’…

Ἡ Ἀναστάσιμη θεία Λειτουργία «Ἡ Κυριακάτικη Λειτουργία μέ τοποθετεῖ στό κλῖμα τῆς Ἀναστάσεως. Τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ μου καί τῆς Ἀναστάσεως τῆς δικῆς μου, τοῦ πατέρα μου κι’ ὅλων τῶν ἀνθρώπων». Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Στοχασμοί τοῦ Σαββάτου», α΄ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1970), σελ.76

Ἀνάσταση ὅλων τῶν ἀγαπημένων μας «Ἡ ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ δίνει τήν βεβαιότητα καί τήν ἐγγύησι, πώς θά ἀναστηθοῦν κι’ ὅλοι οἱ ἀγαπημένοι μας, πού ἔγειραν πρόσκαιρα γιά νά κοιμηθοῦν μέσα στό κοιμητήριο τοῦ τάφου. Ὅπως Ἐκεῖνος βγῆκε θριαμβευτής μέσα ἀπ’ τό σκοτεινό μνημεῖο, ἔτσι κι’ ἐκεῖνοι θά ἀναστηθοῦν καί θά βγοῦν ἀπό…

Συνδαιτημόνες, ὄχι θεατές «... Δός μας τόν φωτισμό καί τήν ἁγνότητα τῆς καρδιᾶς, γιά νά ξαναβροῦμε τή θέσι μας στόν Μυστικό σου Δεῖπνο, γιά ν’ ἀρχίσουμε καί πάλι να ζοῦμε πραγματικά καί στήν πληρότητά του τό μεγάλο αὐτό μυστήριο. Νά μήν εἴμαστε θεαταί, ἀλλά συνδαιτημόνες στήν Τράπεζά σου.» Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί…