Κλήση του φθαρτού και θνητού πλάσματος (του ανθρώπου) στην αφθαρσία και την αθανασία

Κλήση του φθαρτού και θνητού πλάσματος (του ανθρώπου) στην αφθαρσία και την αθανασία

Κλήση τοῦ φθαρτοῦ καί θνητοῦ πλάσματος (τοῦ ἀνθρώπου)

στήν ἀφθαρσία καί τήν ἀθανασία.

0657 Αδάμ εκζητεί έλεος 1a 

Σάββατο Ἑσπέρας
β΄ Ἀπόστιχο, Ἦχος γ΄
Τὰ κατ’ Ἀλφάβητον.

Κείμενο

Ἡ ζωοδόχος σου Ἔγερσις Κύριε, τήν οἰκουμένην πᾶσαν ἐφώτισε,

καί τό ἴδιον πλάσμα, φθαρέν ἀνεκαλέσατο.

Διό τῆς κατάρας τοῦ Ἀδάμ, ἀπαλλαγέντες βοῶμεν·  

Παντοδύναμε Κύριε δόξα σοι.

         

Μετάφραση

Ἡ ζωοδόχος ἔγερσή σου Κύριε,
πού φώτισε ὅλη τήν οἰκουμένη

καί τό δικό σου πλάσμα, πού εἶχε φθαρεῖ τό ξανακάλεσε.

Γι’ αὐτό ἀφοῦ ἀπαλλαγήκαμε ἀπό τήν κατάρα τοῦ Ἀδάμ (τόν θάνατο) φωνάζουμε

Παντοδύναμε Κύριε δόξα σέ Σένα.

(Μετάφραση ἀρχιμ. Εἰρηναίου Μπουσδέκη)

 

© 2026 Web Design & Development by AppHUB

© 2026 – Web design & development by AppHUB