Κλήση του φθαρτού και θνητού πλάσματος (του ανθρώπου) στην αφθαρσία και την αθανασία

Κείμενο

Ἡ ζωοδόχος σου Ἔγερσις Κύριε, τήν οἰκουμένην πᾶσαν ἐφώτισε,

καί τό ἴδιον πλάσμα, φθαρέν ἀνεκαλέσατο.

Διό τῆς κατάρας τοῦ Ἀδάμ, ἀπαλλαγέντες βοῶμεν·  

Παντοδύναμε Κύριε δόξα σοι.

Μετάφραση

Ἡ ζωοδόχος ἔγερσή σου Κύριε,
πού φώτισε ὅλη τήν οἰκουμένη

καί τό δικό σου πλάσμα, πού εἶχε φθαρεῖ τό ξανακάλεσε.

Γι’ αὐτό ἀφοῦ ἀπαλλαγήκαμε ἀπό τήν κατάρα τοῦ Ἀδάμ (τόν θάνατο) φωνάζουμε

Παντοδύναμε Κύριε δόξα σέ Σένα.