Αδύνατο, χωρίς την αγάπη
Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Θυσίαν αἰνέσεως», α’ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1998), σελ. 134
«… Πῶς νά σταθοῦμε κάτω ἀπό τό σταυρό, πῶς νἀ ἀντικρύσουμε τό Πρόσωπο τῆς ὑπέρτατης ἀγάπης, πού θυσιάζεται γιά τή δική μας σωτηρία καί πῶς νά ὁμολογήσουμε, ὅτι αὐτή ἡ ἀγάπη “συνέχει ἡμᾶς” (Β’ Κορινθ. ε’ 14), ἄν οἱ χορδές τῆς ψυχῆς μας δέ μελωδήσουν τόν ὕμνο τῆς ἀγάπης καί ἄν ὁ ἦχος αὐτῆς τῆς ἀγάπης δέν κατακυριεύσει τίς ὑπάρξεις μας;»
